تبليغاتX
دیوانگان حسین (ع)

   گر چه پیمان را شکستم بر سر پیمانه ام

        با همه بد عهدی ام آن عاشق دیوا نه ام

 

         گر به  ظاهر دورم از در گاه تو ای نازنین

         باز  هم مشتاق  روی دلکش جانا نه ام

 

         از در  میخانه ات  ای شاهد  خوبان مران

        با همه عصیان همان دردی کش میخانه ام

 

        پرده  بردار  از رخ زیبا  که مشتاق  تو ام

          آن  رخ  زیبا  ندیده  ،واله   ودیوانه ام

     

          پادشاه  جودی و ما  بنده در گاه  تو

       منتظر بر درگهت ،زان بخشش شاهانه ام

 

        در میان بحر هجران غوطه ور گشتم ولی

        باز  هم در   جستجوی  گوهر  دردانه ام

 

       همچون من هرگز نباشد بر درت پیمان شکن

        لیک  با الطاف  غیر  از تو،  شها! بیگانه ام

 

       چون که لطف توست تنها ضامن رسوایی ام

        ور  نه  آن گردم  که افشان در دل ویرانه ام

 

        انتظارت بیش از حد شد ،تحمل تا به کی؟

            آفتا با!   بهر  دیدار  رخت  پروانه ام

 

        واله و«شیدا » ومستم لیک ،محتاج توام

          یک نظر بر من نما، ای عارف فرزانه ام!

 

        اللهم صل علی محمد وآل محمد،وبارک علی

         محمد وآل محمد،کافضل ما صلیت وبارکت

          وترحمت علی ابراهیم وآل ابراهیم،

                   انک حمید مجید.

  


لينك ثابت نوشته شده در دوشنبه دوازدهم شهریور 1386ساعت 22:44 توسط امیرحسین

حرم حضرت

عمه جان ، بگذار گريم زار زار
چون كه ديگر پر شده پيمانه ام

 

عمه جان ، كو منزل و كاشانه ام
من چرا ساكن در اين ويرانه ام

آشنايانم همه رفتند و، من
ميهمان بر سفره بيگانه ام
 

عمه جان ، بگذار گريم زار زار
چون كه ديگر پر شده پيمانه ام
 

چون كه ديگر پر شده پيمانه ام
شمع ، مى ريزد گهر در پاى من
 

چون كه داند كودكى دردانه ام
عقل ، مى گويد به من آرام گير
 

او نداند عاشقى ديوانه ام
دست از جانم بدار اى غمگسار
 

من چراغ عشق را پروانه ام
بگذر از من اى صبا حالم مپرس
 

فارغ از جان ، در غم جانانه ام
بس كه بى تاب از پريشانى شدم
 

زلف ، سنگينى كند بر شانه ام
من گرفتار به زلف و خال او
 

من اسير آن كمند و دانه ام
خانمانم رفته بر باد اى عدو
 

كم كن آزار دل طفلانه ام
كى توانم رفت از كويش (حسان )
 

من نمك پرورده اين خانه ام
عمه جان شب مرگ من است امشب
 

واى كه از نور رخ بابم خرابه روشن است امشب
به زين العابدين بر گو كه ما پيمانه بشكستيم
 

تو هم پيمانه را بشكن در نزد من است امشب
دختر دردانه منم
 

به كنج ويرانه منم
عمه چه آمد بسرم
 


چرا نيامد پدرم ؟

                              شعر : حسان


لينك ثابت نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386ساعت 8:12 توسط امیرحسین

    

عشق یعنی انتظار و انتظار                         عشق یعنی هر چه بینی عکس یار

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر                  عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی دیده بر در دوختن                         عشق یعنی از فراقش سوختن

عشق یعنی سر به در آویختن                        عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی لحظه های ناب ناب                        عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی بنده فرمان شدن                              عشق یعنی تا ابد رسوا شدن

عشق یعنی گم شدن در کوی دوست            عشق یعنی هر چه در دل آرزوست

عشق یعنی یک تیمم یک نماز                               عشق یعنی عالمی راز و نیاز

عشق یعنی یک تبسم یک نگاه                         عشق یعنی تکیه گاه و جان پناه

عشق یعنی سوختن یا ساختن                                عشق یعنی زندگی را باختن

عشق یعنی همچو من شیدا شدن                      عشق یعنی قطره و در یا شدن

عشق یعنی پیش محبوبت بمیر                        عشق یعنی از رضایش عمر گیر

عشق یعنی زندگی را بندگی                                  عشق یعنی بندگی آزادگی


لينك ثابت نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386ساعت 8:11 توسط امیرحسین